نرم نرمک میرسد اینک بهار خوش به حال روزگار ...

خوش به حال چشمه ها و دشتها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

 خوش به حال غنچه های نیمه باز

 خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز

 خوش به حال جام لبریز ازشراب خوش به حال آفتاب

 ؛ ای دل من، گرچه در این روزگار

جامه رنگین نمیپوشی به کام

 باده رنگین نمیبینی به جام نقل و سبزه در میان سفره نیست

 جامت از آن می که میباید تهی است

 ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

 ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ...

شعر از: فریدون مشیری